คำอุปโลกน์กฐิน คณะสงฆ์ธรรมยุต

คำอุปโลกน์กฐิน คณะสงฆ์ธรรมยุต

คำอุปโลกกฐิน  องค์ที่ ๑

อิทานิ  โข  ภนฺเต, อิทํ  สปริวารํ  กฐินทุสฺสํ  สงฺฆสฺส

กฐินตฺถารารหกาเลเยว อุปฺปนฺนํ, อีทิเส จ กาเล เอวํ อุปฺปนฺเนน

ทุสฺเสน กฐินตฺถาโร วสฺสํ  วุตฺถานํ  ภิกขูนํ  ภควตา อนุญฺญฺาโต,

เยน อากงฺขมานสฺส สงฺฆสฺส ปญฺจ กปฺปิสฺสนฺติ.

อนามนฺตจาโร, อสมาทานจาโร, คณโภชนํ, ยาวทตฺถจีวรํ,

โย จ ตตฺถ จีวรุปฺปาโท โส เนสํ ภวิสฺสติ.

จตูสุปิ เหมนฺติเกสุ มาเสสุ จีวรกาโล มหนฺตีกโต ภวิสฺสติ.

อิทานิ ปน สงฺโฆ อากงฺขติ นุ โข กฐินตฺถารํ, อุทาหุ นากงฺขติ.

(รับพร้อมกันว่า อากงฺขาม ภนฺเต)

คำอุปโลกกฐิน  องค์ที่  ๒

โส  โข  ปน  ภนฺเต   กฐินตฺถาโร

ภควตา   ปุคฺคลสฺส  อตฺถารวเสเนว  อนุญฺญฺาโต

นาญฺญฺตฺร  ปุคฺคลสฺส  อตฺถารา

อตฺถตํ  โหติ  กฐินนฺติ  หิ  วุตฺตํ  ภควตา.

น  สงฺโฆ  วา  คโณ  วา  กฐินํ  อตฺถรติ.

สงฺฆสฺส  จ  คณสฺส  จ  สามคฺคิยา  ปุคฺคลสฺเสว  อตฺถารา

สงฺฆสฺสปิ  คณสฺสปิ  ตสฺเสว  ปุคฺคลสฺสปิ  อตฺถตํ  โหติ  กฐินํ.

อิทานิ  กสฺสิมํ  กฐินทุสฺสํ  ทสฺสาม  กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

โย  ชิณฺณจีวโร  วา  ทุพฺพลจีวโร  วา

โย  วา  ปน  อุสฺสหิสฺสติ  อชฺเชว  จีวรกมฺมํ  นิฏฺฐาเปตฺวา

สพฺพวิธานํ  อปริหาเปตฺวา   กฐินํ  อตฺถริตุ◦  สมตฺโถ  ภวิสฺสติ.

คำอุปโลกกฐิน  องค์ที่ ๓

อิธ  อมฺเหสุ  อายสฺมา  สทฺธาธิโก

สพฺพมหลฺลโก  พหุสฺสุโต  ธมฺมธโร  วินยธโร,

สพฺรหมจารีนํ  สนฺทสฺสโก สมาทปโก  สมุตฺเตโช  สมฺปหํสโก, 

พหุนฺนํ  อาจริโย  หุตฺวา โอวาทโก  อนุสาสโก , 

สมตฺโถ  จ ตํ  ตํ  วินยกมฺมํ  อวิโกเปตฺวา  กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

มญฺญามหเมวํ  สพฺโพยํ  สงฺโฆ  อิมํ  สปริวารํ  กฐินทุสฺสํ

อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺส  ทาตุกาโม

ตสฺมึ  กฐินํ  อตฺถรนฺเต

สพฺโพยํ  สงฺโฆ  สมฺมเทว  อนุโมทิสฺสติ

อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺเสว  อิมํ  สปริวารํ  กฐินทุสฺสํ  ทาตุ◦

รุจจติ  วา  โน  วา  สพฺพสฺสิมสฺส  สงฺฆสฺส

(รับพร้อมกันว่า รุจฺจติ ภนฺเต)

คำอุปโลกกฐิน  องค์ที่ ๔

ยทิ อายสฺมโต สทฺธาธิกสฺส, อิมํ สปริวารํ กฐินทุสฺสํ ทาตุ◦,

สพฺพสฺสิมสฺส สงฺฆสฺส รุจฺจติ, สาธุ ภนฺเต สงฺโฆ,

อิมํ กฐินทุสฺสปริวารภูตํ ติจีวรํ วสฺสาวาสิกฏฺฐิติกาย อคาเหตฺวา,

อายสฺมโต สทฺธาธิกสฺเสว อิมินา อปโลกเนน ททาตุ.

กฐินทุสฺสํ ปน อปโลกเนน ทิยฺยมานํปิ น รูหติ.

ตสฺมา ตํ อิทานิ ญฺตฺติทุติเยน กมฺเมน อกุปฺเปน ฐานารเหน,

อายสฺมโต สทฺธาธิกสฺส เทมาติ

กมฺมสนฺนิฏฺฐานํ กโรตุ.

(รับพร้อมกันว่า สาธุ ภนฺเต)

ญัตติทุติยกรรมวาจา  ( ตั้งนะโม  ๕ )

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโม ตัสสะ//
ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ//
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต//
อะระหะโต สัมมา//
สัมพุทธัสสะ ฯ

สุณาตุ  เม  ภนฺเต  สงฺโฆ.

อิทํ  สงฺฆสฺส  กฐินทุสฺสํ  อุปฺปนฺนํ

ยทิ  สงฺฆสฺส  ปตฺตกลฺลํ

สงฺโฆ     อิมํ  กฐินทุสฺสํ,   อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺส

ทเทยฺย   กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

เอสา  ญฺตฺติ.

สุณาตุ  เม  ภนฺเต  สงฺโฆ.

อิทํ  สงฺฆสฺส  กฐินทุสฺสํ  อุปฺปนฺนํ

สงฺโฆ     อิมํ  กฐินทุสฺสํ,   อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺส 

เทติ  กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

ยสฺสายสฺมโต  ขมติ.

อิมสฺส  กฐินทุสฺสสฺส,   อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺส  

ทานํ  กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

โส  ตุณฺหสฺส.    ยสฺส  น  ขมติ.    โส  ภาเสยฺย.

ทินฺนํ  อิทํ  สงฺเฆน  กฐินทุสฺสํ  ,  อายสฺมโต  สทฺธาธิกสฺส

กฐินํ  อตฺถริตุ◦.

ขมติ  สงฺฆสฺส.    ตสฺมา  ตุณฺหี.    เอวเมตํ  ธารยามิ.